Uit dit poëziedebuut van Ray Fuego, pseudoniem van Rayvel Pieternella (1996, Amsterdam), klinkt al meteen een eigen stem, wat gezien zijn jarenlange activiteiten als punker/rapper niet vreemd is. De teksten geven op de eerste plaats persoonlijke gedachten en ervaringen weer, maar sociale bekommernis verheft die tot meer dan een egodocument. De drie delen heten Amsterdam - Curaçao (met consequent gedichtentitels in alleen het Papiaments) - Amsterdam. Fuego’s Caribische achtergrond zorgt voor woorden als kunuku, laman en tata, waarvan sommige achterin worden verklaard. Kenmerken zijn verder 1) een informele spelling, bijv. ‘me balans’ en ‘veelste’, 2) modieus Engels (guy, kill, dealer, side kick), 3) herhalingspatronen en 4) het gebruik van hyperbolen: “de ogen tot de nok gevuld met tranen zo vol”. Heel wat beter, want spannender klinkt: “Zoeken naar woorden terwijl ik haar mond dichtknijp, / de woorden vind / en die haar keel in spuug.” De eenvoudig gehouden verteltoon en de doordringende broeierige sfeer vergroten het bereik, zelfs voor wie geen affiniteit heeft met Fuego’s belevingswereld. Nog niet alle gedichten in dit debuut hebben voldoende kwaliteit, maar Fuego heeft onmiskenbaar een eigen toon en brengt interessante combinaties.