Jongens en meisjes zitten elkaar achterna, in het bos en in het maanlicht, overal en nergens. Of lijkt dat maar zo? Wie zijn deze naamloze ‘jongens en meisjes’? Waarom komen ze niet verder in hun verlangen? En wat verlangen ze dan precies? Verlangen ze naar een ander of naar het verlangen zelf? Moet het verlangen slechts een verlangen blijven? Wat ze nastreven lijkt het verlangen zelf. Dat lijkt niet te rijmen met de platte titel van de bundel. Maar 'pornografie' is het ook niet, de verzen zijn amper erotisch. Er is wel een grote raadselachtigheid. Ondanks alle herhalingen en omslachtige grammatica wordt weinig verduidelijkt. Naast het raadselachtige doolhof is er ook een platheid: een plastische, maar vooral onbeholpen beschrijving van lichamen en geesten die elkaar niet raken. Of gaat het eigenlijk dan toch om de taal die tekortschiet? Klopt de titel dan toch wel? 'Om te helpen klaar te komen' is de eenentwintigste bundel van veeldichter Nachoem Wijnberg. Het thema is dwingend, herhalend en hermetisch: je blijft gissen. Voor liefhebbers van poëzie, met een extra uitdaging.