Het leven van drie vrouwen staat centraal in de nieuwste en zesde roman van de meest gelezen Franse schrijfster Mélissa Da Costa (1990) ‘Les femmes du bout du monde’ (De vrouwen aan het einde van de wereld). Autumn en haar dochter Milly leven op het Zuidelijkste punt van Nieuw-Zeeland, het voor velen onbekende ‘The Catlins’, vlak voor de Antarctische Oceaan en de Zuidpool. Daar baten ze een camping uit ‘Mutunga o te ao’ (‘het einde van de wereld’ in Maori-taal). Autumn en Milly vormen een hecht en onafscheidelijk duo tot de komst van de jonge Parisienne Flore die op zoek is naar een nieuwe start en bevrijding, gekweld door gebeurtenissen uit een turbulent verleden, dat de lezer mee zal ontdekken. Onder invloed van de Maorilegenden zullen deze drie vrouwen mekaar beter leren doorgronden, naar elkaar toegroeien en waarderen. De auteur neemt de lezer mee langs oogverblindende landschappen en fauna, met de natuur als een hoofdpersoon en drie vrouwen als inspirerende en geïnspireerde gidsen. Een ware en daarenboven heel poëtische en psychologische zoektocht naar zingeving en identiteit.