Schrijver en performer poet Lucas Hirsch (1975) publiceerde sinds zijn debuut ‘Familie gebiedt’ (2006) vier dichtbundels en twee romans; ‘De weinigen’ en ‘Shotgun Wedding’. De titel van deze bundel is ontleend aan Kintsugi (‘gouden verbinding’) ook wel Kintsukuroi ('gouden reparatie') genoemd, een Japanse kunst van repareren. De dichter gaat in taal op zoek naar heling en berusting na een periode van dood, rouw en verdriet. Het openings- en slotgedicht omarmen twee reeksen van 21 gedichten. In de eerste reeks ‘Ashuis’ beschrijft Hirsch hoe de holocaust doorwerkt in zijn leven en dat van zijn familie en in de tweede ‘Toen ik brak’ geeft hij woorden aan de rouw en zijn verdriet na de moord op zijn beste vriend Derk Wiersum. Hirsch schrijft verstaanbare indringende gedichten, die steeds ontroeren. De opa van de dichter, hij overleefde vijf concentratiekampen, vertelde hem eens: ‘Ik heb nooit om dit leven gevraagd, maar ik ben er wel dankbaar voor…’ Deze uitspraak diende als leidraad of lijmdraad voor de gedichten in deze bundel. Samen met de roman ‘Shotgun wedding’* en de aangekondigde bundel ‘Ankers hemelwaarts’ vormt deze bundel een drieluik.